Krótka przygoda z kozieradką

Witam po bardzo długiej przerwie :)

Sesja za mną (i migrena), więc mogę już zająć się postami i nadrobić zaległości. Jak pisałam wcześniej, borykałam się z problemem wypadających włosów. Przeglądając bloga Anwen, trafiłam na prosty i tani sposób wcierania w skórę naparu z kozieradki.

kozieradka - http://www.doz.pl/apteka/p1213-Nasiona_kozieradki_ziolo_pojedyncze_Flos_50_g

Przy robieniu większego zamówienia na doz.pl, wrzuciłam do koszyka i kozieradkę (cena ok. 2 zł to przy studenckim budżecie wspaniałe). Zanim się zdecydowałam na wypróbowanie, leżała jeszcze z tydzień.

Akurat po egzaminie miałam trochę więcej czasu dla siebie. Zgodnie z przepisem na blogu zaparzyłam kozieradkę. Pierwsza rzecz, jaka mnie uderzyła, to okropny zapach. Wiedziałam, że pachnie podobnie do curry, lecz ta woń była nie do zniesienia. Odlałam wywar do buteleczki po eliksirze z GP (jedyna ciemna). Przy pryskaniu (chciałam użyć naprawdę mało, by ten zapach nie został na włosach) zapchał się atomizer i nie można było nic z tym zrobić. Dodam, że używałam sitka, by oddzielić płyn od proszku, lecz bardziej odpowiednia byłaby chyba gaza lub filtr do kawy.

Wylałam to coś, a buteleczkę wyrzuciłam. I taka była moja przygoda z kozieradką. Całe szczęście miałam jeszcze inny sposób na poprawę stanu włosów.
Niebawem wybieram się do fryzjera – podcinam końcówki i chcę zrobić coś z tą niesforną grzywą. W planach mam też farbowanie.

A jak z waszymi włosami? :)

Pozdrowienia

KanaKorikO

Tymianek – z czym to się je?

Tymianek

Witajcie kochani :)

Dziś z serii „z czym to się je?” Mam do zaprezentowania tymianek . Chodząc po drogeriach, sklepach spożywczych zauważyłam, że na półkach z lekami pojawiły się tabletki z zawartym w nich tymiankiem. Wcześniej nie widziałam takich i postanowiłam czegoś poszukać na ten temat. Takie są efekty mojej pracy :).

Co to jest?

Macierzanka tymianek (Thymus vulgaris L.) – roślina zwana potocznie tymiankiem, tymiankiem pospolitym, tymanem pochodzi z rejonów Morza Śródziemnego, obecnie rośnie dziko w Maroku, Grecji, Turcji, Włoszech i Hiszpanii. Jest uprawiany w wielu regionach świata. Jest to roślina trwała. Niska krzewinka dorastająca do 20-30 cm wysokości. Słowo „tymianek” pochodzi od greckiego thymon, co oznacza „odważny”. Podobno jest lekiem na nieśmiałość. :D

Składniki.

Kwitnące ziele zawiera 0,5—2,5 % olejku lotnego. Otrzymuje się go przez destylację z parą wodną. Surowiec zawiera również garbniki i gorycze. Olejek lotny ma wiele składników, a wśród nich tymol, p-cymen, karwakrol, a-pinen, linalol, bomeol i cyneol. Właściwości i skład olejku lotnego zależą od odmiany oraz miejsca jego pochodzenia.

Zastosowanie.

Tymianek ma szeroką gamę zastosowań. Działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie i wzmacniająco. Zaleca się go przy przeziębieniach, kaszlu, zapaleniu oskrzeli i innych schorzeniach górnych dróg oddechowych. Medycyna ludowa zaleca tę roślinę również do użytku zewnętrznego. W tym przypadku tymianek jest pomocny w: terapii dolegliwości reumatycznych, problemów skórnych, stanów zapalnych jamy ustnej oraz gardła. Wewnętrznie natomiast w przepłukiwaniu dróg moczowych, braku apetytu i uczuciu pełności.

Przy schorzeniach dróg oddechowych ziele jest stosowane jako napar lub w mieszankach ziołowych na kaszel. Dawka dzienna wynosi 10 g.

W kosmetyce ziele i olejek lotny mają działanie bakteriobójcze i stosowane są w produkcji past do zębów, płynów do ust, spray’ów, płynów do płukania gardła, kosmetyków po goleniu, dezynfekujących kremów i lotionów oraz dodatków do kąpieli. Tymianek można też stosować w niewielkich ilościach (5 części na 100) w maseczkach ziołowych. Nie można go używac w dużej ilości, ponieważ może podrażnić skórę. Głownie zastosowanie ma czysty tymol.
Tymianek działa też na włosy. Ziele tymianku wchodzi w skład płukanek (odżywek) do włosów –płukanki zyskują dzięki temu działanie bakteriobójcze i przeciwgrzybiczne. Dezynfekuje, oczyszcza i odmładza skórę głowy. Zapobiega łupieżowi, wzmacnia włosy, pobudza ich wzrost i zapobiega wypadaniu.
Obecnie tymianek stosowany jest także jako przyprawa, zwłaszcza w kuchni francuskiej. Warto dodawać tymianku do potraw, ponieważ poprawia on trawienie. :)

Przepisy.

Olejek tymiankowy możemy wykorzystać do sporządzenia inhalacji. W tym celu do gorącej wody wlewamy nie więcej niż 2 krople olejku i wdychamy. Pomaga w zapaleniu oskrzeli, suchym kaszlu, astmie i katarze.

W stanach zapalnych gardła, krtani, migdałków i jamy ustnej możemy sporządzić napar do płukania. Do 100 ml ciepłej wody dodajemy 5 g ziela tymianku.

Na poprawę ukrwienia w dolegliwościach reumatycznych może nam pomóc wymieszane 10 ml olejku tymiankowego z 90 ml oleju z kiełków pszenicy albo 40% alkoholem. Chore miejsca nacieramy sporządzoną mieszanką. Napar z tymianku wraz z olejem z oliwek można użyć w postaci okładów na rany, ale również na miejsca po ukąszeniu owadów.

Przeciwwskazania.

Olejek eteryczny nie może być stosowany przez kobiety w ciąży ani osoby z poważnymi dolegliwościami serca. Niewskazane jest również długotrwałe stosowanie olejków w formie kąpieli lub nacierania dużych partii ciała. Tymol bowiem łatwo przenika przez skórę.

 

Tyle źródła mówią na temat tymianku :D Jeśli macie pomysł na inne zioła, które mogę przedstawić, piszcie do mnie.

Na razie przesyłam buziaki :*

KanaKorikO

Pokrzywa – z czym to się je?

Pokrzywa
Witajcie kochani :)

Na forum drogerii Natura wyszła inicjatywa ostatnio, by zapobiegać wypadaniu włosów poprzez regularne picie naparu z pokrzywy. Przystałam na tą propozycję głównie ze względu na to, że o tej porze roku zmagam się zawsze z nadmiernym wypadaniem włosów, a także tym, że ostatnio wypada mi ich coraz więcej (pomimo różnych zabiegów pielęgnacyjnych).

Zawsze zanim coś spróbuję, szukam jakichś informacji, które teraz przedstawię. :)

Co to jest?

Pokrzywa zwyczajna to znana właściwie każdemu roślinka, której nie wolno było dotykać w dzieciństwie ze względu na swędzące oparzenia. Liście zawierają kwas mrówkowy (taki sam, w jaki są wyposażone np. komary). Działanie pokrzywy kiedyś doceniano w medycynie ludowej wielu regionów Europy i Azji. Dziś traktowana jest jako chwast, niechciany gość ogródka. Nie docenia się bowiem jej dobroczynnych właściwości.

Ciekawostki.

  • Przed spopularyzowaniem się bawełny i jedwabiu, czyli do około XVI wieku, pokrzywa zwyczajna była bardzo popularnym surowcem z którego wytwarzano tkaniny, liny i sita. Z powodu biedy i braku innych materiałów do powrotu do tej tradycji zmuszone zostały ofiary II Wojny Światowej. Do dziś jednak z włókien pokrzywy wytwarza się sieci rybackie i szpagat (rodzaj sznurka).
  • Niektóre słodycze, wódki, likiery i piwa barwione są sokiem z pokrzywy, ponieważ stanowi naturalny i nieszkodliwy zielony barwnik.
  • Siano z pokrzywy jest obfitą w witaminy i minerały naturalną paszą dla zwierząt hodowlanych.
  • Do dziś koczownicze ludy Azjatyckich stepów doceniają lecznicze właściwości pokrzywy, która stanowi podstawę ich medycyny.

 

Skład wyciągu z pokrzywy.

superlektyna UDA - hamuje rozwój wirusów
kwasy organiczne – mrówkowy i octowy, jak również histamina i acetylocholina.
łatwo przyswajalne mikroelementy: wapń, fosfor, żelazo, siarka, potas, jod i sód. Są one potrzebne do prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych.
Witamina K, flawonoidy i garbniki poprawiają krzepliwość krwi i wchłanianie wapnia. Zapobiega to krwawieniom. Flawonoidy i garbniki dodatkowo pomagają pozbyć się toksyn z organizmu.
witamina B2 (ryboflawina) – jej niedobór może powodować zaburzenia w funkcjonowaniu układu nerwowego oraz stany zapalne błon śluzowych.
naturalne barwniki roślinne – beta-karoten, chlorofil i ksantofil
witamina C
kwas pantotenowy, który działa przeciwzapalnie i zwiększa tępo regeneracji tkanek
olejki eteryczne
fitosterole
karotenoidy
serotoninę

Jak działa pokrzywa?

  • poprawia stan cery, paznokci i włosów nadając im piękny połysk
  • oczyszcza organizm z toksyn i kwasu moczowego, co wykorzystuje się podczas leczenia dny moczanowej
  • wzmacnia układ odpornościowy poprzez stymulację leukocytów, ma działanie antybakteryjne i antywirusowe
  • liście mają działanie przeciwalergiczne i oczyszczają zatoki, dlatego herbata z pokrzywy jest zalecana podczas leczenia kataru siennego
  • wpływa na emisję enzymów z trzustki, przez co obniża poziom cukru we krwi
  • dostarcza dużo żelaza co przeciwdziała niedokrwistości, anemii i słabemu krzepnięciu krwi. W efekcie zwiększa ilość hemoglobiny i erytrocytów we krwi, co przekłada się na lepsze krążenie i wydolność fizyczną.
  • zapobieganie tworzenia się piasku nerkowego, dlatego stosuje się ją jako suplement diety podczas leczenia chorób
  • wykorzystywana jet także do leczenia prostaty i zapaleń dróg moczowych
  • wspomaga trawienie, przez pobudzenie żołądka do emisji soków trawiennych
  • zapobiega wrzodom żołądka i jelit
  • pomaga pozbyć się flegmy z narządów oddechowych i oczyszcza zatoki
  • przeciwdziała schorzeniom wątroby i dróg żółciowych, chorobom śledziony
  • liście przejawiają tendencje do łagodzenia obrzęków i skurczy, a także zapalenia nerwów kończyn, rwy kulszowej i lumbago.
  • wyciąg z korzenia ma działanie przeciwgrzybicze

Z czym to się je?

Pokrzywę można przyjmować pod wieloma postaciami. Począwszy od nalewki z pokrzywy, poprzez sok i wyciąg, a skończywszy na potrawach i herbacie. Do ich przyrządzenia najczęściej wykorzystuje się liście. Aczkolwiek można wykorzystać także łodygi i kłącza np. do nalewki lub soku.

Przeciwwskazania.

W przypadku cyst, nowotworu macicy i krwotoków spowodowanych polipami nie należy przyjmować pod żadną postacią pokrzywy. Podobne przeciwwskazania występują w wypadku innych chorób leczonych chirurgicznie. Pomimo zastosowania wyciągu z pokrzywy w leczeniu nerek przed rozpoczęciem przyjmowania należy skonsultować się z lekarzem.

Wywaru, soku ani nalewek nie należy łączyć z lekami przeciwcukrzycowymi, ponieważ wzmacniają ich efekt.

Pomimo, że od wieków pokrzywie zwyczajnej przypisuje się zwiększenie produkcji mleka u matek karmiących piersią. Zaleca się niestosowanie pokrzywy w okresie ciąży i karmienia piersią, ponieważ nie ma żadnych danych o wpływie pokrzywy na rozwój płodu i noworodka.

Przepisy.

Herbata z pokrzywy:
Herbatę ze świeżych liści parzy się we wrzątku zaledwie pół minuty. Z suszu nieco dłużej – minutę może dwie. Spotkałem się z poradami dotyczącymi parzenia pod przykryciem przez 10 minut. Napar nabiera wtedy znacznie intensywniejszego smaku i zapachu. Nasilają się również właściwości moczopędne.
Na szklankę naparu przypada około łyżeczka z kopką ziela. Napar należy przyrządzać ze świeżej porcji pokrzywy. Herbata powinna mieć jasnożółtą barwę z odcieniem zieleni i intensywny, cierpko-gorzkawy smak. Działa chłodząco, ale nie gasi pragnienia.
Zaleca się jej picie na czczo, raz dziennie bez cukru. Pierwsze parę szklanek może charakterystycznym cierpkim smakiem zniechęcać, ale szybko da się do niego przyzwyczaić. Można także spróbować poprawić smak napoju poprzez pomieszanie go z melisą i rumiankiem.
W wypadku kuracji można krótkotrwale zwiększyć dzienną ilość filiżanek herbaty z pokrzywy do trzech. Większa ilość może powodować przeczyszczenia i uczucie pragnienia.
Sok z pokrzywy
Sok z pokrzywy przyrządza się ze świeżych łodyg i liści. Po dokładnym umyciu rośliny należy przepuścić ją przez sokowirówkę.
Napój pije się z kieliszków. Jeden dziennie w zupełności wystarczy.
Chipsy z pokrzywy
Pamiętam, że kiedyś szukając informacje o pokrzywach znalazłem przepis na to danie. Dorodne liście pokrzywy moczy się w cieście naleśnikowym a następnie smażyły na gorącym oleju. Chipsy można doprawić według własnego smaku dowolnymi przyprawami.
Zupa z pokrzyw
Kolejnym ciekawym przepisem na danie z pokrzywy jest zupa. Jest ona bardzo łatwa i szybka do przyrządzenia.
Przygotowuje się ją tylko i wyłącznie z górnych liści pokrzywy, ponieważ są najdelikatniejsze. Potrzeba ich około 50dag.
Pozostałe składniki zupy z pokrzywy to 2 ząbki czosnku, 0.5 litra wywaru z włoszczyzny i tyle samo mleka. Do tego pół szklanki śmietany, łyżka masła i mąki. Całość doprawia się kostką rosołową, imbirem, solą i pieprzem, a także gałką muszkatołową.
Posiekaną i sparzoną pokrzywę z czosnkiem (również posiekanym) dusi się na maśle, następnie się ją miksuje i zalewa wywarem z jarzyn. Dodaje się mleka i kostkę rosołową. Po zagotowaniu pozostaje już tylko zagęszczenie zupy śmietaną z mąką i doprawienie. Zupę podaje się z przeciętymi jajkami na twardo (podobnie jak żurek).
Wiosenna pasta z pokrzywy i krwawnika do chleba
Pół szklanki drobno posiekanej pokrzywy i tyle samo krwawnika należy wymieszać z 4 łyżkami jogurtu naturalnego i 4 łyżkami twarożku. Doprawić solszcz

Herbata z pokrzywy: Herbatę ze świeżych liści parzy się we wrzątku zaledwie pół minuty. Z suszu nieco dłużej – minutę może dwie. Spotkałam się z poradami dotyczącymi parzenia pod przykryciem przez 10 minut. Napar nabiera wtedy znacznie intensywniejszego smaku i zapachu. Nasilają się również właściwości moczopędne.Na szklankę naparu przypada około łyżeczka z kopką ziela. Napar należy przyrządzać ze świeżej porcji pokrzywy. Herbata powinna mieć jasnożółtą barwę z odcieniem zieleni i intensywny, cierpko-gorzkawy smak. Działa chłodząco, ale nie gasi pragnienia.

Zaleca się jej picie na czczo, raz dziennie bez cukru. Pierwsze parę szklanek może charakterystycznym cierpkim smakiem zniechęcać, ale szybko da się do niego przyzwyczaić. Można także spróbować poprawić smak napoju poprzez pomieszanie go z melisą i rumiankiem.
W wypadku kuracji można krótkotrwale zwiększyć dzienną ilość filiżanek herbaty z pokrzywy do trzech. Większa ilość może powodować przeczyszczenia i uczucie pragnienia.

Sok z pokrzywy: Sok z pokrzywy przyrządza się ze świeżych łodyg i liści. Po dokładnym umyciu rośliny należy przepuścić ją przez sokowirówkę.
Napój pije się z kieliszków. Jeden dziennie w zupełności wystarczy.

Chipsy z pokrzywy:  Dorodne liście pokrzywy moczy się w cieście naleśnikowym a następnie smażyły na gorącym oleju. Chipsy można doprawić według własnego smaku dowolnymi przyprawami.
Zupa z pokrzywy: Kolejnym ciekawym przepisem na danie z pokrzywy jest zupa. Jest ona bardzo łatwa i szybka do przyrządzenia.Przygotowuje się ją tylko i wyłącznie z górnych liści pokrzywy, ponieważ są najdelikatniejsze. Potrzeba ich około 50 dag. Pozostałe składniki zupy z pokrzywy to 2 ząbki czosnku, 0.5 litra wywaru z włoszczyzny i tyle samo mleka. Do tego pół szklanki śmietany, łyżka masła i mąki. Całość doprawia się kostką rosołową, imbirem, solą i pieprzem, a także gałką muszkatołową.

Posiekaną i sparzoną pokrzywę z czosnkiem (również posiekanym) dusi się na maśle, następnie się ją miksuje i zalewa wywarem z jarzyn. Dodaje się mleka i kostkę rosołową. Po zagotowaniu pozostaje już tylko zagęszczenie zupy śmietaną z mąką i doprawienie. Zupę podaje się z przeciętymi jajkami na twardo (podobnie jak żurek).

Kąpiel nóg w roztworze z pokrzywy:
Dwie garście świeżych i dobrze umytych korzeni oraz świeżych pokrzyw (łodygi i liście) zalać 5 litrami wody i pozostawić na noc, a następnego dnia grzać do zagotowania. Gorący roztwór nalać do miski i moczyć w nim stopy przez 20 minut. Zioła pozostawić w wodzie i nie odcedzać. Kąpiel po ponownym podgrzaniu może być użyta dwa lub trzy razy.
Mycie głowy roztworem z pokrzywy lub korzeni:
Roztwór z pokrzywy – 8 do 10 garści świeżych lub suszonych pokrzyw zalać w garnku 5 litrami wody i na małym ogniu podgrzewać do zagotowania. Zostawić na 5 minut do naciągnięcia.
Roztwór z korzeni – 4 garście korzeni zalać zimną wodą i pozostawić na noc. Na drugi dzień podgrzać do wrzenia i pozostawić na 10 minut do naciągnięcia.
Do mycia głowy w tym wypadku używać mydła do prania.

Kąpiel nóg w roztworze z pokrzywy:Dwie garście świeżych i dobrze umytych korzeni oraz świeżych pokrzyw (łodygi i liście) zalać 5 litrami wody i pozostawić na noc, a następnego dnia grzać do zagotowania. Gorący roztwór nalać do miski i moczyć w nim stopy przez 20 minut. Zioła pozostawić w wodzie i nie odcedzać. Kąpiel po ponownym podgrzaniu może być użyta dwa lub trzy razy.
Mycie głowy roztworem z pokrzywy lub korzeni:Roztwór z pokrzywy – 8 do 10 garści świeżych lub suszonych pokrzyw zalać w garnku 5 litrami wody i na małym ogniu podgrzewać do zagotowania. Zostawić na 5 minut do naciągnięcia.Roztwór z korzeni – 4 garście korzeni zalać zimną wodą i pozostawić na noc. Na drugi dzień podgrzać do wrzenia i pozostawić na 10 minut do naciągnięcia.Do mycia głowy w tym wypadku używać mydła do prania.

 

Takie są podstawowe informacje dotyczące pokrzywy. :) Mam zamiar pić napar z liści pokrzywy dwa razy dziennie. Jeśli smak nie przypadnie mi do gustu, zmieszam napar z melisą. O liście pokrzywy nie jest trudno :). Sama na razie kupiłam herbatkę w aptece, ale zastanawiam się nad jej zbieraniem.

Jeśli jeszcze ktoś chce podjąć się wyzwania, proszę bardzo o wiadomość :) Zawsze to jest raźniej w kilka osób, a także porównamy efekty :)

Przesyłam buziaki :*

źródło: naturaherbaty.pl

Szałwia – z czym to się je?

Szałwia

Witajcie :)

Dzisiaj chciałam Wam napisać co nieco o szałwii. Wspominałam wcześniej o niej i postanowiłam co nieco się dowiedzieć na ten temat.

Co to jest?

Szałwia jest to roślina z jasnotowatych i należy do niej ok. 900 gatunków na całym świecie. Łacińska nazwa rodzaju (Salvia)pochodzi od słowa salvus oznaczającego ocalony, nietknięty, żywy – niektóre gatunki szałwii mają bowiem własności lecznicze i od dawna używane były w lecznictwie. Pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego.

Gatunki

Jak powyżej, jest ich sporo. Występują w każdym klimacie z wyjątkiem tropikalnego i polarnego. W Polsce najpowszechniejsza jest szałwia lekarska. Warto wspomnieć, że posiadanie niektórych gatunków szałwii jest nielegalne. Chodzi tutaj o gatunek divinorum, czyli tzw. szałwię wieszcza. Podczas badań na szczurach uzależnionych od kokainy i metamfetaminy zauważono zaprzestanie brania narkotyków, przy czym substancja w tym gatunku szałwii nie uzależniała. Oprócz tego ma działanie przeciwbólowe takie jak opium oraz antydepresyjne. Naukowcy nie wykluczają zastosowania tego zioła w leczeniu choroby kiAlzheimera, schizofrenii, a nawet AIDS.

Zastosowanie

Szałwia ma bardzo liczne zastosowania lecznicze: zaburzenia trawienne, kolki, ból brzucha, nieżyty górnych dróg oddechowych, stany zapalne przewodu pokarmowego, zapalenie gardła, zapalenie dziąseł, pleśniawki, odmrożenia, użądlenia pszczoły i osy, nadmierna potliwość, angina, ropne zapalenie skóry lub dziąseł, czyraki, grzybice, ropnie oraz oparzenia I stopnia. W kosmetyce szałwię stosuje się ze względu na właściwości antybakteryjne i działanie tonizujące.

Ma zastosowanie także w kuchni – w Niemczech jest używana jako przyprawa do węgorza. Ma szerokie zastosowanie w kuchni włoskiej jako przyprawa do mięs, ryb.

Przepisy

Aby przygotować napar, należy 1 łyżkę rozdrobnionych liści szałwii zalać szklanką wrzącej wody i zaparzać pod przykryciem 15 min. Przecedzić.

Pić trzy razy dziennie po pół szklanki w nieżycie żołądka i jelit, w zaburzeniach trawiennych jak bóle brzucha, także w nieżytach górnych dróg oddechowych i nadmiernym poceniu się.

Zewnętrzny napar stosuję się do płukania w stanach zapalnych jamy ustnej, gardła i dziąseł, przy anginie, w pleśniawkach i zapaleniu migdałków.

Okłady z naparu stosuję się na trudno gojące rany, owrzodzenia, oparzenia, odmrożenia, również przy użądleniu przez pszczoły i osy, także do obmywania zewnętrznych narządów płciowych w postaci tamponów dopochwowych oraz do irygacji ( po rozcieńczeniu z wodą).

Do kąpieli należy wlać odcedzony napar z 5 łyżek szałwii zalanych litrem wody. Stosuje się w chorobie reumatycznej i schorzeniach skóry np. egzemie, świądzie, oparzeniu stosuje się kąpiele ziołowe w naparze z szałwii.

Przeciwwskazania

    Długotrwałe picie dużych ilości naparów z szałwii może wywołać działania niepożądane takie jak: nudności, wymioty, otępienie.
    Choć nie ma badań potwierdzających działanie poronne nie zaleca się stosowania wewnętrznie kobietom w ciąży.
    Stosowanie naparu z szałwii powoduje zmniejszenie laktacji, nie jest polecany kobietom karmiącym.
    Nie poleca się stosowania naparów w ostrym nieżycie żołądka.
    Wśród przeciwwskazań do stosowania szałwii wymienia się także nowotwory pobudzane przez hormony estrogenne.

W moim domu szałwia była używana głównie do płukania gardła, lub okładów na bolące dziąsła. Ostatnio borykam się jednak w rankami i rozszerzonymi porami, więc chciałam przygotować ten napar w formie toniku.

Piszcie jakie macie spostrzeżenia na temat tego ziela, czy kiedyś stosowałyście szałwię i jakie były efekty. Czekam na Wasze zdanie Śmiech

Przesyłam buziaki Buziak

KanaKorikO